Piwnica przy Rynku

O winiarskiej historii kamienicy przy Starym Rynku 19 nie wiemy zbyt wiele. To dlatego, że w zielonogórskim archiwum zachowały się nieliczne dokumenty dotyczące przyrynkowych budynków. Jednak po lokalizacji, wyglądzie, przypuszczalnym wieku i rozmiarach piwnicy można wnioskować, że prawie na pewno służyła celom winiarskim.

Do głębokiej piwnicy prowadzą szerokie schody. Na ich szczycie widać miejsca, w których dawniej znajdowały się okrągłe, metalowe uchwyty. Ułatwiały winiarzom wciąganie i opuszczanie beczek z winem. Piwnica, do której wchodzi się przez boczną i wąską uliczkę odchodzącą od Starego Rynku, składa się z dwóch części. Przypuszczalnie starszej, sklepionej kolebkowo, która znajduje się bezpośrednio pod zakładem fryzjerskim i dochodzi aż do Starego Rynku, i młodszej, sklepionej krzyżowo, ciągnącej się w stronę ulicy Lisowskiego. Zdaniem historyków sztuki piwnice pod budynkiem powstały w XVII-XVIII wieku.

Kamienica przy Starym Rynku 19 jest znacznie młodsza niż piwnica. Została przebudowana w drugiej połowie XIX wieku w neobarokowym stylu.